W Polsce w ciągu roku rodzi się ponad sto rodowodowych szczeniąt rasy owczarek środkowoazjatycki, a na całym świecie zapewne kilka tysięcy, nie licząc tych tak zwanych nie rodowodowych. I chociaż wszystkie znajdują swych nabywców to tylko nieliczne egzemplarze posiadają odpowiednie cechy fizyczne oraz psychiczne, które pozwalają zabłysnąć na wystawach i „porazić” pięknem swojej osobowości. Dlaczego tak jest? Ponieważ jest duża różnica między hodowaniem a rozmnażaniem. To drugie sprowadza się do skojarzenia pary bez wnikania czy do siebie pasują, ważne jest aby szybko sprzedać. Gdy szczenięta przestają się sprzedawać, to tak zwany hodowca szuka nowej perspektywicznej rasy.

Z azjatami zetknęliśmy się trzynaście lat temu a planową hodowlę prowadzimy od dziewięciu lat. Przekonaliśmy się że najlepsze efekty hodowlane mają ci którzy wykorzystują do hodowli wysokiej jakości zwierzęta z najlepszych linii czysto turkmeńskich ałabaji. Wystarczy prześledzić rozwój tej rasy w Rosji i na Ukrainie aby to stwierdzić. W hodowlach gdzie wprowadzono do rozrodu czyste turkmeńskie azjaty tam notuje się bardzo częste sukcesy. Pary hodowlane o zakorzenionym zapleczu genetycznym w jednym typie ( tzn. ojciec i matka, dziadek i babka, pradziadek i prababka itd. mają ten sam typ) dają potomstwo w czystym typie oraz odpowiednim dla tej rasy charakterze, zgodnie z zasadą – jabłko nie spada daleko od jabłoni.

Na dowód tego podam kilka przykładów:

Pies o imieniu Baynak ( czarny z białymi znaczeniami ) wywieziony z Turkmenii wystawowo i użytkowo osiągnął niebywały sukces, łącznie z zwycięstwem na wystawie klubowej azjatów w Moskwie w 1993 roku. Jego typ oraz charakter w skojarzeniu z odpowiednimi sukami pozwolił uzyskać podobne sukcesy jego potomkom, ot chociażby pies o imieniu Bugaj Buba zwycięzca Klubu Azjat 2003 w Moskwie, którego siostrę Baybishe posiadamy w swojej hodowli.

Inny przykład: Akgusz, przez 6 lat z rzędu był Champ. Turkmenii. Po nim tytuł Champ. przejął Albert po czym został otruty. Do Ukrainy sprowadzono Akbaja, syna Akgusza oraz Bosara syna Alberta. Po skojarzeniu tych wybitnych turkmeńskich psów z suką Akbielek o tym samym zapleczu genetycznym, uzyskano całą plejadę Champ. np. Ezon, Dżony, Turgaj, Rachmet, Akiełło, Abas, Akgusz itd.

Trzeci przykład to pies o imieniu Aktasz wywieziony z Turkmenii do Nowosybirska. Jego potomkowie to Ch. Rus. Afi Abdula, Ch. Rus. Afi Kajdar Bosar, Ch. Rus. Afi Banzaj itp. Po skojarzeniu córki Aktasza z Ezonem, wnukiem w. wym. Champ. Turkmenii Albetra, uzyskano Rawszana który zwyciężył Azjat w 2002 roku w Moskwie.

To wszystko pokazuje że tylko obustronne czysto Turkmeńskie pochodzenie pary hodowlanej w tej rasie, jest gwarancją sukcesu hodowlanego.

Wiedząc o tym podjęliśmy nie mały trud aby sprowadzić do swojej hodowli to co najlepsze. I tak sprowadziliśmy Baybishe która jest wnuczką Champ. Rus. Baynaka, zarówno po linii ojca jak i matki.. Baya który jest prawnukiem Champ. Turkmenii Alberta po linii ojca oraz prawnukiem Champ. Rus. Turkmeńskiego Aktasza i Champ. Rus. Baynaka po linii matki. Podobnie Bagira, siostra Baya. Sprowadziliśmy również Di Lan która po linii ojca ma Turkmeńskiego Champ. Rus. Aktasza oraz Turkmeńskiego Champ. Rus. Białego Czingiza, a po linii matki Turkmeńskiego Champ. Rus. Czingiza.

Co cechuje nasze psy? To samo co ich przodków.

1. Duża, długa, płaska, wyrazista głowa z nisko osadzonymi uszami, bez wyraźnie zaznaczonego stopu.

2. Głęboka, odpowiednio szeroka, dobrze wysklepiona klatka piersiowa.

3. Wspaniała dynamika ruchu – lekki ruch.

4. Stróżujący, obronny charakter bez tendencji włóczęgostwa, wyskakiwania przez ogrodzenie czy też podkopywania się.

5. Chęć do pracy z człowiekiem, delikatność wobec dzieci, niehałaśliwość.

Wszystkich którzy chcą nie tylko rozmnażać ale przede wszystkim hodować lub posiadać takie Azjaty zapraszamy do współpracy.